Het oplossen van die vervelende koude plekken tijdens het glazen aanlassen
Als je ooit met dik glas of voorwerpen in vreemde vormen hebt gewerkt, weet je wat voor nachtmerrie ‘dode zones’ kunnen zijn. Je plaatst het glas in de oven; alles lijkt in orde te zijn, maar die smalle openingen of diepe curven worden gewoon niet warm. Gewone hete lucht is niet voldoende – deze kan de plekken die echt verwarming nodig hebben, niet bereiken.
Daarom worden infraroodlampen gebruikt. In plaats van afhankelijk te zijn van lucht, maken we gebruik van gerichte infraroodstralen, zodat elk stukje glas goed wordt verwarmd.
Waarom infrarood werkt
Stel je voor dat hete lucht lui is: ze stromen rondom voorwerpen. Maar kortegolfrondige infraroodstralen bewegen zich in een rechte lijn en dringen recht door het glas heen. Voor dik glas gebruiken we kwartshalogeenlampen met hoge vermogens. Deze genereren een intensieve warmtestraal die zich niet laat beïnvloeden door de vorm van het glas. Door deze lampen in een bepaalde positie te plaatsen, kun je die ‘schaduuplussen’ bereiken die anders koud blijven tijdens het voorverwarmen.
De setup (en de nadelen)
Meestal gebruiken we hoogspanningslampen met hoge dichtheid. Waarom? Omdat dit zorgt voor een compactere apparatuur. Met 400V-lampen kunnen we meer energie in een kortere buis stoppen, zodat er meer warmte per vierkante centimeter wordt gegenereerd, zonder dat de apparatuur te groot wordt. We gebruiken ook R7- of Sk15-aansluitingen. Deze zijn eenvoudig in gebruik. Als een lamp kapotgaat, kun je er gewoon een nieuwe voor in zetten.
Maar hier is het probleem: al die warmte moet ergens naartoe. Als je te veel lampen in een kleine ruimte plaatst, wordt de apparatuur ontzettend heet. Je moet dan de koelfans en isolatie versterken, anders kan de elektronica beschadigd raken. Het is een kwestie van balanceren.
Het goed doen op je eigen productielijn
Om dit goed te doen, kun je niet zomaar raden. Je moet eerst het thermische profiel van je glas bepalen. Het trucje is om de stralingszones met elkaar te overlappen. Terwijl het glas zich in de oven beweegt, moet het voelen alsof het van alle kanten wordt verwarmd. Op deze manier blijft het glas de hele tijd boven de kritieke temperatuur voor aanlassen. Dit is de enige manier om te voorkomen dat er interne spanningen ontstaan. Want niets is erger dan wanneer een stuk glas er perfect uitziet, maar na een uur toch barst.